
တစ္ခါတုန္းကရြာတစ္ရြာမွာဘုရားလူႀကီးဦးေသာင္းဆိုတာရိွပါသတဲ့။
ဦးေသာင္းက၀တ္ျဖဴစင္ၾကယ္၀တ္ျပီးတစ္ရြာလံုးကိုအလွဴခံထြက္ပါတယ္။
အလွဴခံလို႔ရလာတဲ့ေငြေတြကိုရြာဦးက်က္သေရေဆာင္ဘုရားႀကီးကိုျပဳျပင္ပါတယ္။
သူ႔အတြက္သီးသန္႔လွဴမွသာသံုးစြဲပါတယ္။သားသမီးရိွေသာ္လည္း
သူ႔အိမ္ေထာင္နဲ႔သူစားေသာက္ႏိုင္ပါတယ္။
ဦးေသာင္းအေနနဲ႔ကိုယ္က်ိဳးအတြက္မသံုးစြဲပဲရသမွ်အလွဴေငြေတြကိုဘုရားအတြက္အသံုးျပဳပါသတဲ့။
ရြာထဲမွဦးေသာင္းဆိုလွ်င္တကယ့္သူေတာ္စင္ႀကီးဟုကေလးလူႀကီးသိေနၾကတယ္။
ဘုရားလူႀကီးဦးေသာင္းဟာတစ္ခုေသာေႏြရာသီမွာေကာက္ခါငင္ကာအပ်င္းဖ်ားပါေတာ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႔မသက္သာပဲသတိလစ္သြားတဲ့အထိျဖစ္ၿပီးသတိျပန္လည္လာတဲ့အခါက်ေတာ့...
ဟိုဒီလွည့္ၿပီးဘုန္းႀကီးဘယ္မွာလဲဆိုၿပီးအိပ္ရာထဲလဲေလွ်ာင္းရင္းဘုန္းႀကီးကိုရွာသတဲ့
ၿပီးေတာ့လက္အုပ္ခ်ီၿပီးဘုရားတပည့္ေတာ္ေလွ်ာက္ထားပါရေစလို႔ေျပာသတဲ့
ေဘးနားကလူေတြကစကားမေျပာနဲ႔ေမာေနမယ္လု႔ို၀ိုင္းတားၾကတယ္။
က်ဳပ္မေမာပါဘူး၊ေလွ်ာက္ထားပါရေစ၊ေလွ်ာက္ထားျပီးေသခ်င္ေသသြားပါေစလို႔
ဇြတ္အတင္းေျပာတဲ့အတြက္ဘုန္းႀကီးကစိတ္ထဲရိွသမွ်ေလွ်ာက္ထားပါလို႔ေျပာတယ္။
ထိုအခါမွ ..တပည့္ေတာ္ကိုခုနကလူ၂ေယာက္လာေခၚသြားပါတယ္။
ကြင္းျပင္ႀကီးကိုျဖတ္သြားၿပီးဟိုေရာက္ေတာ့အုတ္တံတိုင္းအျမင့္ႀကီးကာရံထားတဲ့ေနရာကိုေရာက္တယ္။
အထဲ၀င္ဖို႔ဂိတ္ေစာင့္ကိုလာေခၚတဲ့၂ေယာက္ကေျပာတာနဲ႔ဖြင့္ေပးတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ျခံ၀င္းႀကီးထဲေရာက္သြားေတာ့ကြင္းျပင္ဘံုျပသာဒ္အေဆာက္အအံုႀကီးကိုေတြ႔ရတယ္။
အထဲမွာပလႅင္ႀကီး၁ခုေတြ႔ရတယ္။ပလႅင္ႀကီးေပၚမွာလူခန္႔ခန္႔ႀကီး၁ေယာက္ထိုင္ေနၿပီး
စာအုပ္ႀကီး၁အုပ္ကိုဖတ္ေနတယ္။လာေခၚသူ၂ေယာက္ကဦးေသာင္းေရာက္ပါၿပီလို႔ေျပာေတာ့
ေအာ္.ဘုရားလူႀကီးဦးေသာင္းေရာက္ၿပီလားခင္ဗ်ားမွာေ၀ယ်ာ၀စၥကုသိုလ္ေတြကေတာ့
ေပါမ်ားလွပါတယ္။ဒါေပမယ့္ဘုရားလွဴထားတဲ့ေငြထဲကေျမးမေလး၁ေယာက္ကို
အက်ီ ၤ၀ယ္ေပးထားေသးတယ္။အဲဒါျပန္ၿပီးအစားထိုးလွဴဒါန္းပါ။
သူမ်ားကဘုရားျပဳျပင္ဖို႔လွဴတာေျမးမေလးကိုဆင္တာဘယ္ေကာင္းမလဲ
ၾကည့္လုပ္လိုက္ေပါ့။ကဲေမာင္မင္းတို႔ဘုရားလူၾကီးကိုျပန္ပို႔လိုက္ၾကအျပန္မွာဘုရားလူႀကီးေတြခံရတဲ့
ေနရာကိုျပလိုက္ၾကၿပီးေတာ့ဘုရားလူႀကီးေတြစံစားရတဲ့ေနရာကိုလည္းေသခ်ာျပလိုက္ၾကပါလို႔ေျပာၾကားပါတယ္။ လာေခၚတဲ့လူ၂ေယာက္ကကမ္းမျမင္ရတဲ့ပင္လယ္ႀကီးကိုျပတယ္
ပင္လယ္ေရေတြဟာအေငြ႔တေထာင္းေထာင္းနဲ႔က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူပြက္ေနတယ္။
မၾကာခင္မွာပဲ၀တ္ျဖဴစင္ၾကယ္၀မ္းဗိုက္ပူနံကားႀကီးေတြေရာက္လာၿပီး
အဲဒီက်ိဳက္က်ိဳက္ဆူေနတဲ့ပင္လယ္ထဲကိုခုန္ခ်ၾကတယ္။ပက္လက္ႀကီးေတြေမ်ာေနၾကတယ္။
ေနာက္မၾကာခင္ပဲလွံႀကီးေတြကိုင္ထားတဲ့လူနီနီႀကီးေတြေရာက္လာၿပီးေမ်ာေနတဲ့ဗိုက္ပူႀကီးေတြကို
လွံနဲ႔ထိုးၾကတယ္။အဲဒီမွာပဲေနာက္ဆိုဘုရားေငြမသံုးေတာ့ပါဘူးလို႔ျပိဳင္တူေအာ္ၾကတယ္
အဲဒီထဲမွာဘုန္းႀကီးေတြလဲေတြ႔ရတယ္။
ေခၚလာတဲ့လူ၂ေယာက္ကဦးေသာင္းကိုေသခ်ာၾကည့္ထား
အဲဒါေဂါပက၊ဘုရားလူႀကီးေတြခံေနရတဲ့ငရဲပဲလို႔ေျပာတယ္။ေနာက္တစ္ေနရာကိုထပ္ေခၚသြားျပန္တယ္။
ကြင္းျပင္ႀကီး၁ခုကိုျဖတ္ၿပီးေတာ့အလြန္လွပတဲ့ၿမိဳ့ႀကီးၿမိဳ့ကိုေတြ႔ရတယ္။
အေဆာက္အအံုေတြကဘုန္းႀကီးပ်ံေတြမွာေတြ႔ရတတ္တဲ့တလားႀကီးပံုေတြမ်ားတယ္။
ၿပီးေတာ့အဲဒီကလူေတြေတြ႔ေတာ့လည္းသက္တူရြယ္တူလွလွပပေလးေတြေတြ႔ရတယ္။
ဒါဟာဘုရားေ၀ယ်ာ၀စၥသံဃာေ၀ယ်ာေ၀စၥကိုလုပ္တဲ့လူေတြေနတဲ့ေနရာဆိုၿပီး
ျပန္ရေအာင္လူ႔ျပည္ကိုျပန္ပို႔လိုက္ၾကမယ္လို႔ေျပာတယ္။
အခုအရွင္ဘုရားေရွ့ေမွာက္ေရာက္လာတာပဲဘုရားဟုေျပာသတဲ့။
ဒါနဲ႔ဦးေသာင္းဟာေနာက္ေန႔ေတြမွာတျဖည္းျဖည္းသက္သာလာတာနဲ႔တျပိဳင္နက္အလွဳခံရရိွေသာ
ေငြေၾကးမ်ားကိုအတိအက်လုပ္ကာစာရင္းရွင္းတမ္းမ်ားကိုပံုႏွိပ္ၿပီးအမ်ားသို႔ေ၀ငွပါတယ္။
သတိေမ့ၿပီးေျမးကေလးကိုအက်ီ ၤ၀ယ္ေပးမိတဲ့အတြက္အတိုးေရာအရင္းပါဘုရားႀကီးေငြ......ဟုပါရိွလာၿပီးေနာက္ေနာင္ဘုရားေငြကိုကိုယ္က်ိဳးအတြက္မသံုးစြဲမိေအာင္ဂရုျပဳပါမည္။
သံုးစြဲမိပါကလည္းက်ေရာက္မည့္ငရဲကိုရဲရဲႀကီးခံပါမည္ဟုကတိသစၥာျပဳပါေၾကာင္း
ပံုႏိွပ္စာလံုးရိုက္ႏိွပ္ထားတာကိုေတြ႔ရပါသတဲ့။မေကာင္းမွဳေတြလုပ္ရင္ေတာ့
မေကာင္းသူတို႔ဆူပူခံစားရတဲ့ဒုဂၢတိဘံုသို႔ေရာက္ၾကရမယ္ဆိုတဲ့သံေ၀ဂျဖစ္စရာပါလား......
မခ်စ္ရ(ဒီပို႔စ္ကိုေရးခ်င္တာၾကာပါၿပီအခုမွပဲေရးျဖစ္ေတာ့တယ္)
Monday, June 15, 2009
ေဂါပက ဘုရားလူႀကီး
Posted by မခ်စ္ရ at 11:53 PM 3 comments
Labels: ျဖစ္ရပ္မွန္
Sunday, June 14, 2009
ဒဏ္ရာ
ေမ့ေပ်ာက္တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့
ဒဏ္ရာတစ္ခုကိုအသက္သြင္းရင္း
ငါဟာရူးမိုက္ခ်င္ေသးတယ္
အမွန္ေတာ့သူဟာငါ့ကိုမိုက္မဲေစခဲ့တာပါ
ေမ့ေပ်ာက္ေစခဲ့တဲ့ဒီဒဏ္ရာကို
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရင္း
ဂရုစိုက္ၾကည့္မိတဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ
ငါ့ရဲ့အတြင္းဒဏ္ရာကမက်က္ေသးပါလား
ဆိုတာကိုသိလိုက္ရေတာ့တာပါပဲ........
Posted by မခ်စ္ရ at 1:27 AM 3 comments
Labels: ကဗ်ာ
Friday, June 12, 2009
ေတြ႔ဆံုပံုက
သူနဲ႔ကၽြန္မကဓါတ္ပံုပဲျမင္ဘူးၾကတာအျပင္မွာေတြ႔ရင္ဘာေျပာရမွန္းလဲမသိ
အဲလိုမ်ိဳးကလဲမႀကိဳဘူးေတာ့ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ေပါ့
ဒါနဲ႔ပဲေလယာဥ္ကြင္းထဲကလူေတြတစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ထြက္လာလိုက္တာကုန္သေလာက္ျဖစ္သြားပါျပီ
ေနာက္ဆံုးေတာ့ကၽြန္မသံသယျဖစ္လာတယ္ဒီေလယာဥ္မွာပါမွပါပမလားလို႔ေပါ့
အင္း..မျဖစ္ေသးပါဘူးေလယာဥ္ေပၚပါလာတဲ့လူစာရင္းသြားၾကည့္ဦးမွပဲ ဆိုျပီး
သြားေမးၾကည့္လိုက္ေတာ့ နာမည္ဘယ္သူလဲေျပာပါတဲ့
အဲဒါမွဒုကၡနာမည္အျပည့္အစံုကလည္းမသိဘူးကၽြန္မကကၽြန္မနဲ႔သာရင္းရင္းႏီွးႏီွးစကားေျပာဘူးတာ
၁ႏွစ္ေလာက္ရိွေနၿပီးနာမည္ေတာင္အစအဆံုးေသခ်ာမေမးဘူး။
သူေျပာတာနားေထာင္တယ္ၿပီးေတာ့ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ေျပာတယ္ဒါပါပဲ
သူကလည္းစကားနည္းသူဆိုေတာ့ဘာမွလဲသိပ္မေျပာျဖစ္ဘူးေလ
သူလည္းကၽြန္မနာမည္အတိအက်ကိုမသိပါဘူးေနရပ္လိပ္စာအကုန္ေပါ့
သူလည္းမေမးဘူးကၽြန္မလည္းမေျပာဘူးအဲဒီလိုေယာက်ၤားျဖစ္ၿပီးမစပ္စုတတ္တဲ့သူေတြကိုပဲ
ကၽြန္မကလက္ခံစကားေျပာတယ္။ဒါနဲ႔ပဲေသခ်ာေတာ့သမီးမသိဘူး
ဒါေပမယ့္နာမည္အတိုေတာ့သိတယ္ဆိုၿပီးေျပာျပေတာ့သူတို႔ကရွာတာမေတြ႔ဘူးေျပာတယ္။
ဟာ..အဲဒါမွဒုကၡပါပဲေနာက္ဆံုးေတာ့မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး
အျမန္ႀကိဳတဲ့အေပါက္ကိုျပန္ေျပးရေတာ့တာေပါ့ အထဲကိုၾကည့္ေတာ့လူကကုန္ေနျပီ
ေနာက္ဆံုးထြက္လာေတာ့မွဓါတ္ပံုနဲ႔တူတဲ့သူ႔ကိုေတြ႔ရေတာ့တယ္
သူကေခြ်းသံရႊဲရဲႊနဲ႔ကျပာကရာထြက္လာရ၊ကၽြန္မကလည္းဟိုးဘက္ကေနဒီဘက္
ျပန္ေျပးလာရနဲ႔ရွဳပ္ေနတာပါပဲ။ေနာက္ကၽြန္မကသူ႔ကိုေတြ႔ေတာ့တိုင္နဲ႔ကြယ္ပုန္းလိုက္ေသးတယ္
သူမွတ္မိပါ့မလားလို႔ဒါေပမယ့္သူကမွတ္မိပါတယ္လွမ္းေတြ႔ၿပီးရီျပတယ္ေလ
သူလည္းကိစၥေလးေတြရိွေနတာနဲ႔အထဲမွာၾကာသြားတယ္လို႔ေျပာပါတယ္
ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္းေတြ႔ဆံုၾကပံုမ်ားကျပာယာကိုခတ္လို႔........
မခ်စ္ရ
Posted by မခ်စ္ရ at 7:17 PM 2 comments
Labels: သူ႔အတြက္...
Thursday, June 11, 2009
စိတ္ကုန္တယ္

တခါတခါက်ေတာ့လည္းကိုယ္လုပ္တာေတြကကိုယ့္အက်ိဳးကနဲနဲသူမ်ားအက်ိဳးကမ်ားမ်ား
ဒါေပမယ့္လည္းကိုယ့္အက်ိဳးျမတ္မထြက္ရင္ဘာမွမလုပ္ၾကဘူးလို႔လူတိုင္းကထင္ျပီး
လုပ္ေနတယ္မ်ားမွတ္ေနသလားမသိပါဘူး တကယ္ကိုစိတ္ကုန္ပါျပီ
ၾကားကအိတ္စိုက္လုပ္ေပးေနရတဲ့အထဲကေသာင္းနဲ႔ခ်ီရမွာကို
တပဲေျခာက္ျပားကိုတြက္ကပ္ျပီးၾကည့္ေနေသးတယ္။မသိရင္ကိုယ္ကပဲျဖတ္စားထားသလိုလိုနဲ႔
တကယ့္ကိုတပဲေျခာက္ျပားပါပိုက္ဆံေလး ၁၀၀၀၊၂၀၀၀ ကို ကပ္ျပီးၾကည့္ေနတာ
ေအာ္ လူေတြလူေတြ မိန္းမ က ကပ္တယ္ဆိုလည္းေတာ္ေသးရဲ့ခုေတာ့ျဖင့္.....
........................စိတ္ကုန္တယ္..........................
မခ်စ္ရ
Posted by မခ်စ္ရ at 5:06 PM 1 comments
Labels: စိတ္ကုန္တယ္
Thursday, June 4, 2009
ျဖဴစင္-ေမတၱာ
ေမွာင္မဲေနတဲ့ေကာင္းကင္မွာ
ၾကယ္စင္ေတြအလင္းေပးသလို
ညစ္ႏြမ္းေနတဲ့ငါ့စိတ္မွာ
ျဖဴစင္မွဳေတြနဲ႔ခ်စ္ျခင္းေပးခဲ့တဲ့
မင္းရဲ့ျဖဴစင္ေမတၱာကို
အစဥ္ထာ၀ရတန္ဖိုးထားေနမွာပါ
မခ်စ္ရ
Posted by မခ်စ္ရ at 2:18 AM 1 comments
Labels: ကဗ်ာ
Wednesday, June 3, 2009
Romance ကမာၻVCD Promotion
ပါ၀င္သည့္သူမ်ားမွ အမွတ္တရလက္မွတ္ထိုးပဲြ ႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲ(အခမဲ့)
မခ်စ္ရ
Posted by မခ်စ္ရ at 2:37 PM 1 comments
Labels: သီခ်င္း
အတၱအခ်စ္(သို႔) မင္းရဲ့အခ်စ္

မင္းနဲ႔ငါ့အၾကား
တားဆီးထားတဲ့အတားဆီးတစ္ခုကို
မင္းဘက္ကလည္းမဖ်က္ဆီးႏိုင္သလို
ငါ့ဘက္ကလည္းေက်ာ္၀င္လာမွာမဟုတ္ဘူး
ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့စကားကိုလြယ္လြယ္မေျပာသင့္ဘူးလို႔
မင္းငါ့ကိုသတ္မွတ္သလိုပဲ
အသက္ေပးထားၿပီးခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့စကားကိုလဲ
မင္းဘက္ကလြယ္လြယ္မေျပာသင့္ဘူးေလ
တကယ္ေတာ့ လူတိုင္းဟာအတၱႀကီးၾကတာပါပဲ
ဒီသဘာ၀ကိုသိၿပီးရက္နဲ႔မင္းေျပာတဲ့စကားေတြကို
ဇြတ္မိွတ္လက္ခံခ်င္ခဲ့တာငါပါ
အတၱေၾကာင့္ခ်စ္တဲ့အခ်စ္ဟာလည္း
ေပးဆပ္အခ်စ္မဟုတ္သလို
အသက္ေပးေလာက္ေအာင္ခ်စ္တဲ့အခ်စ္လည္း
မဟုတ္ဘူး..ဆိုတာကိုနားလည္ပါ
မခ်စ္ရ
Posted by မခ်စ္ရ at 12:14 PM 1 comments
Labels: ေပါက္ကြဲခံစားမွဳကဗ်ာ





