မေမ့ႏိုင္ေသာကဗ်ာ(သို႔) ေနာက္ဆံုးႏွဳတ္ဆက္ျခင္း

ဒီကဗ်ာေလးကိုစစၾကားခ်င္းထဲကအရမ္းၾကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့ပါတယ္ ၾကားတယ္လို႔ေရးတာကေတာ့သူမ်ားရြတ္ျပခဲ့လို႔ပါ
အခုလည္းရွဳပ္ေထြးေပြလီလာတဲ႔ဘေလာ့ကို ၂၀၁၀ မွစရပ္နားေတာ့မွာျဖစ္လို႔
ဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ပဲအဆံုးသတ္ေနာက္ဆံုးႏွဳတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္
မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ပေယာဂမွမပါပဲကိုယ္တိုင္စိတ္ကုန္သြားလို႔မေရးျဖစ္ျခင္းပါ



မ်က္စိကိုမိွတ္ထားပါလွ်က္..
ေကာင္းကင္ကိုသတိရသည့္အခါ
တိမ္မ်ားကိုျမင္ေနရပါသည္

အလြန္ေ၀းကြာသည့္အရပ္သို႔ေရာက္ေနပါလွ်က္
ပင္လယ္ကိုစဥ္းစားမိသည့္အခါ
လိွဳင္းပုတ္သံကိုၾကားေယာင္ေနတတ္ပါသည္

အခန္းက်ဥ္းထဲမွာအိပ္ေနပါလွ်က္
ဥယ်ာဥ္ထဲသို႔စိတ္ေရာက္သြားသည့္အခါ
ႏွင္းဆီရနံ႔ကိုခံစားရရိွေနတတ္ျပန္သည္

ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ပဲ...........
မွတ္ကၽြမ္း၀င္သြားေစမည့္အရာကေတာ့......
ခ်စ္သူ သည္သာ..........


ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)

*ႏွစ္သစ္မွာေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ဤဘေလာ့ေလးမွေနာက္ဆံုးဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္*