ဇူလုိင္လရဲ႕ ညေနခင္းတစ္ခုမွာ
ရီေ၀ေသာမ်က္၀န္းတစ္စံု
ကာရံမညီေသာ အျပံဳးတစ္ခ်ိဳ႕ေတြနဲ႔
စူးရွျပီး စြဲမက္ေစမယ္႔
မ်က္၀န္းလွရွင္ ျမတ္နုိးရသူ
'မ' ကို စေတြ႔ခဲ႔တယ္...
စစ္ဘုရင္နပိုလီယံက
ေသမင္းထံ က်ဆံုးခဲ႔သလို
'မ'ရဲ႕ ရိုးစင္းတဲ႔ အၾကည္႔ေတြေအာက္မွာ
က်ေနာ္႔ခ်စ္ျခင္းေတြအားလံုးက်ရွံဳးခဲ႔တယ္
ရူးတယ္လို႔ဘဲ ေျပာမလား
တံုးတယ္ လို႔ဘဲ အျပစ္တင္မလား
ခ်စ္တတ္လြန္းတယ္ဘဲ ခ်ီးက်ဴးမလား
မျဖစ္ႏိုင္မွန္းသိရက္နဲ႔ တန္ဖိုးမျဖတ္ရက္ခဲ႔ဘူး
'မ' ရဲ႕ အျပံဳးကို ျမင္ရရံုနဲ႔ပင္
တစ္ေလာကလံုးကို ယွဥ္ျပိဳင္ရဲခဲ႔တာ
'မ' အတြက္ေတာ႔ ဟာသတစ္ခုေပါ႔
ဓါးေတာင္ကို ေက်ာ္ရမလား
မီးပင္လယ္ကိုျဖတ္ရမလား
ဘာညာအာပလာေျပာတတ္တဲ႔သူေတာ႔မဟုတ္ဘူး
'မ' ဆႏၵသာရွိမယ္ဆို အသက္ေတာင္ေပး၀ံ႔တဲ႔သူပါ
'မ'လိုအပ္တဲ့ အခ်ိန္တိုင္းမွာ က်ေနာ္႔ကိုေတာင့္တ
မလိုအပ္တဲ့ အခါ 'မ' ေဘးမွာ
အရိပ္တစ္ခုေနရာထက္ ပိုမစြပ္ဖက္ဖို႔ ကတိျပဳတယ္။
ဒါေပမယ္႔...'မ' မရွိဘဲ မရွင္သန္ႏိုင္တဲ့
က်ေနာ္႔ဘ၀ျပည့္စံုဖို႔ ခ်စ္ေနခြင့္ေလး တစ္ခုသာ ေပးပါ
PS... ကၽြန္မအတြက္ယခင္ကတစံုတေယာက္ေရးသားထားတဲ့ကဗ်ာေလးပါ
မခ်စ္ရ
